เรายังรักกันได้ใหม่/กอดฉันไว้ ถ้าคุณเข้าใจคำว่า "ให้อภัย" คุณจะรู้ว่าทำไม

เรายังรักกันได้ใหม่/กอดฉันไว้

ถ้าคุณเข้าใจคำว่า "ให้อภัย" คุณจะรู้ว่าทำไม ถึงเป็นทานบารมีที่สูงส่ง เพราะทำได้ยากมาก ยากจริงๆ เพราะเรื่องบางเรื่องไม่ควรให้อภัย ถ้าไม่เกิดกับตัวเองจะไม่รู้สึกเลยว่ามันทำยาก และถ้าจิตตัวเองอาจยังไม่ดีเต็มร้อยพอ มีความผูกใจเจ็บเป็นระยะๆ ไม่อยากรู้ ไม่อยากได้ยิน ไม่อยากเห็นผู้กระทำเรา แต่เหลือเชื่อหนีไม่พ้น และโดนลองโดยการเติมความรู้สึกลบเพิ่มให้สม่ำเสมอ พอใกล้ทำใจได้ ของใหม่เติมเข้ามาอีก ยิ่งไปกันใหญ่เลย
ผมบอกต่อแบบนี้ครับ ทุกสิ่งที่เราทำ ทุกสิ่งที่เราพูดจะถูกเครื่องบันทึกเสืยงจัดเก็บอย่างดี ก็คือจิตใจและความรู้สึกของเราเอง"การให้อภัย" พูดง่ายแต่ทำยาก เพราะใจไม่อยากจะทำ แม้จะยาก ก็ต้องฝืนใจ เพราะ "การให้อภัย" เป็นคุณประโยชน์แก่เรา เป็นความสงบร่มเย็นของเราเอง ไม่ใช่ของใครอื่น .. "การให้อภัย" จึงไม่ใช่การยอมแพ้หรือเสียเปรียบ แต่เป็นชัยชนะอันยิ่งใหญ่ของ "ผู้มีปัญญา" ..
ลองถามตัวเองว่าที่หัวใจมันเก็บความโกรธ-เกลียดอยู่แบบนี้น่ะ...มันมีความสุขแล้วหรือ? หรือว่าคุณกำลังเผาตัวเองอยู่ ถ้าทำใจยังไม่ได้ก็แยกตัวออกไปอยู่ต่างหากสักพักก็ได้เผื่อกาลเวลาและประสบการชีวิตจะช่วยหลอมละลายทุกสิ่งไปได้บ้าง และบางครั้ง...การมองอะไรจากมุมข้างนอกกลับเข้ามา จะเห็นอะไรๆชัดเจนมากขึ้นกว่าคลุกอยู่วงในด้วยซ้ำไป
คนเราเดี๋ยวนี้อายุจะยืนถึง 70-75 หรือเปล่าก็ไม่รู้ จะโกรธเกลียดกันไปทำไมให้มากมายกัดกร่อนหัวใจตัวเอง เมื่อถึงวันต้องจาก...ต่อให้จุดธูปขออโหสิ-เคาะโลงเรียกกินข้าวมันก็ไร้ประโยชน์แล้ว ทำไมไม่ทำสิ่งที่ดีๆให้กันซะตั้งแต่ตอนที่ยังมีลมหายใจอยู่....อย่างน้อยก็เพื่อ จิตใจตัวเองไม่มัวหมอง ไม่มีอะไรผูกมัดให้ห่วงหาอาวรณ์เมื่อต้องจาก ไม่มีพันธะผูกพันธ์ที่จะต้องตามไปชดใช้กันต่อไปในภพอื่นชาติอื่น
กับบางคนรักมากหลงมาก เพราะเขาดี ก็ปรารถนาพบกันทุกชาติ หรือต้องการ พบกันอีก บางคนก็อธิษฐานไม่ขอพบขอเจอกันอีกและ "ไม่ให้อภัย" .. ผลของการไม่อภัย คล้ายๆ ผูกเวร จองเวร อาฆาต พยาบาท ทำให้เกิดความร้อนรุ่ม ยืนเดินนั่งนอนไม่เป็นสุข เหมือนกับการผูกสิ่งที่เราไม่ชอบใจ หรือของเน่าเหม็น ไว้กับตัวตลอดเวลา .. คงไม่มีใครอยากทำแบบนั้นนะครับ
ส่วนการแก้ไขความผิดที่ได้กระทำลงไปแล้ว เราไม่สามารถชดเชยที่ทำไปแล้วในอดีต แต่เราได้สิ่งที่ยิ่งใหญ่กลับมา คือหัวใจที่สำนึกในความผิด หัวใจที่น้อมรับผลของการกระทำ จิตใจของเราได้เปลี่ยนแปลง และพัฒนามากขึ้น ทีสำคัญจริงใจต่อการแก้ปัญหาต่างๆ เมื่อเราทำด้วยความจริงใจและทุกคนก็สัมผัสรับรู้ได้ถึงการกระทำนั้นทุกอย่างก็จะค่อยๆ ดีขึ้นเอง